در واقع، مطالعات گزارش می‌دهند که روغن رزماری جریان خون را حتی در کوچکترین رگ‌های خونی، که به عنوان مویرگ شناخته می‌شوند، تحریک می‌کند. این امر می‌تواند به ویژه برای افرادی که بیماری‌هایی دارند که اندام‌های انتهایی مانند دست‌ها و پاها را تحت تأثیر قرار می‌دهد، مانند بیماری رینود ، مفید باشد.

۲. حافظه شما را تقویت می‌کند

تحقیقات نشان می‌دهد که استنشاق روغن رزماری به رساندن ترکیباتی به مغز کمک می‌کند که مانع از تجزیه استیل کولین ، ماده شیمیایی که کلید حافظه و تمرکز است، می‌شوند. با پشتیبانی از سطح استیل کولین، به نظر می‌رسد روغن رزماری به روشی مشابه برخی از داروهای مجاز برای درمان زوال عقل عمل می‌کند.

یک مطالعه جالب که اثرات استنشاق روغن رزماری را بررسی کرد، نشان داد که سرعت و دقت یادآوری بهبود یافته است. به طور خاص، تصور می‌شود که روغن رزماری برای کمک به حافظه آینده مفید است، یعنی به ما کمک می‌کند تا به یاد بیاوریم که چگونه به یاد بیاوریم.

۳. ممکن است محافظ عصبی باشد

روغن رزماری سرشار از ترکیبات گیاهی محافظ و ضد التهابی، از جمله اسید کارنوسیک ، است که می‌تواند به محافظت از اعصاب و حتی افزایش رشد اعصاب کمک کند . این روغن از سیستم عصبی پشتیبانی می‌کند و به ویژه برای افرادی که بیماری‌هایی مانند آلزایمر، پارکینسون و سایر بیماری‌های عصبی دارند، مفید است.

۴. ممکن است شما را سرحال کند

روغن رزماری یک انتخاب محبوب در رایحه‌درمانی است و مطالعات ، اثرات تحریکی این روغن را تأیید می‌کنند و شواهدی مبنی بر تأثیر مثبت آن بر فعالیت امواج مغزی و همچنین خلق و خو ارائه می‌دهند.

۵. سلامت مو و پوست سر را تقویت می‌کند

به لطف توانایی این روغن در افزایش جریان خون به مناطقی مانند پوست سر، فولیکول‌های مو به طور مناسب‌تری تغذیه و پشتیبانی می‌شوند و به نظر می‌رسد که با کارایی بیشتری بازسازی می‌شوند . این امر به رشد مو کمک می‌کند، به طوری که چندین مطالعه گزارش داده‌اند که وقتی مردان مبتلا به طاسی با الگوی مردانه، دو بار در روز این روغن را روی پوست سر خود می‌مالند، این روغن به اندازه داروی رشد مجدد، ماینوکسیدیل (Regaine)، مؤثر بوده است . روغن رزماری همچنین ممکن است خارش را کاهش داده و از مو در برابر آسیب اشعه ماوراء بنفش محافظت کند .

۶. ممکن است درد را تسکین دهد

مطالعات نشان می‌دهد که روغن رزماری می‌تواند یک مکمل مفید برای پروتکل مدیریت درد، از جمله پروتکلی که شامل داروهای مسکن است، باشد .

۷. ممکن است از پوست محافظت کند

عصاره‌های روغن رزماری ممکن است از پوست پشتیبانی کرده و آن را در برابر اثرات پیری ناشی از آسیب اشعه ماوراء بنفش محافظت کنند. تصور می‌شود ترکیب گیاهی، اسید رزمارینیک ، در این امر نقش اساسی دارد و با تسریع تشکیل فیبرهای الاستیک در پوست که به حفظ حجم و استحکام پوست کمک می‌کنند، عمل می‌کند. ترکیبات موجود در روغن رزماری همچنین دارای اثر آنتی‌اکسیدانی و ضد التهابی مفیدی هستند .

۸. ممکن است اضطراب را کاهش دهد

مطالعات حیوانی نشان می‌دهد که استنشاق روغن رزماری ممکن است هورمون‌های استرس را کاهش داده و سطح انتقال‌دهنده عصبی «پاداش» یعنی دوپامین را در مغز افزایش دهد . این امر نه تنها حس تندرستی را بهبود می‌بخشد، بلکه به تنظیم سیستم عصبی سمپاتیک (پاسخ جنگ یا گریز) نیز کمک می‌کند و در نتیجه سطح استرس و اضطراب را کاهش می‌دهد .

عوارض جانبی روغن رزماری چیست؟

اگر عوارض جانبی مانند سوزش و قرمزی پوست، مشکلات تنفسی یا ناراحتی معده را تجربه کردید، فوراً مصرف را متوقف کنید. مصرف بیش از حد روغن رزماری ممکن است منجر به فشار خون پایین (افت فشار خون)، مشکلات لخته شدن خون و حساسیت پوستی و تنفسی شود.

آشپزی با رزماری

بهتر است شاخه‌های تازه رزماری را زیر آب جاری سرد بشویید و خشک کنید. دستورالعمل‌ها معمولا به برگ‌های کاملی که به راحتی از ساقه‌های چوبی جدا می‌شوند، نیاز دارند. شاخه‌های کامل رزماری را می‌توان به خورش‌ها و غذاهای گوشتی اضافه کرد.

رزماری اغلب برای چاشنی گوشت، به ویژه گوشت بره، گوشت خوک و مرغ استفاده می‌شود. رزماری خرد شده را می‌توان به خمیر نان یا بیسکویت اضافه کرد و در تمام طول پخت، عطر خوش آن را استشمام کرد. سیب زمینی، لوبیا و عدس نیز به خوبی با رزماری ترکیب می‌شوند. رزماری طعم تند و تیزی دارد و به همین دلیل معمولا به مقدار کم استفاده می‌شود.

رزماری یا اکلیل کوهی گیاهی خوش عطر و بو است که در مناطق مدیترانه ‌ای به وفور یافت می ‌شود. این ادویه که از دسته نعناییان می باشد دارای طبعی گرم و خشک بوده و رایحه ای گرم و نافذ دارد که معمولا با گوشت های سالم مانند گوشت بره سرو می ‌شود.

رزماری که با نام های رومارن و اکلیل کوهی هم شناخته می شود نوعی گیاه معطر و چند ساله است که مانند برگ بو از گیاهان همیشه سبز می باشد.

رزماری در رنگ های سفید ، صورتی ، بنفس و آبی در طبیعت موجود است و بومی کشور اروگوئه و مناطقی از مدیترانه می باشد.